در ضمیر شه چون این اندیشه خاست

هر چه از اسباب دولت جست، یافت

غیر فرزندی که از عز و شرف

از پس رفتن، بود او را خلف

گفت با دانای حکمت پیشه، راست

گفت: ای دستور شاهی پیشه ات!

آفرین بادا! بر این اندیشه ات!