صبح و شام اش روی در خود داشتی

تاج در فرقش، شدی پامال او

بودی القصه به صد مکر و حیل

جلوه گر در چشم او در هر محل

یک دم اش غافل ز خود نگذاشتی

زآنکه می دانست کز راه نظر

عشق دارد در دل عاشق اثر