گفت کن آیینه را دارید پیش !

پرده ز اسرار همه گیتی گشای

چون دل عارف نبود از وی نهان

هیچ حالی از بد و نیک جهان

تا در آن بینم رخ مقصود خویش

چون بر آن آیینه افتادش نظر

یافت از گم گشتگان خود خبر