کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 22

کندی از دندان سر انگشت خویش

چهرهٔ جامیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 19

    دود آهش خیمه بر افلاک زد

    #
  2. 20

    صبح از اندهش گریبان چاک زد

    #
  3. 21

    ز آن گهر دیدی چو خالی مشت خویش

    #
  4. 22

    کندی از دندان سر انگشت خویش

    انتخاب‌شده
  5. 23

    روز و شب بی آنکه همزانوش بود

    #
  6. 24

    از تپانچه بودی اش زانو کبود

    #
  7. 25

    هر شب آوردی به کنج خانه روی

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 22 از «بخش ۲۰ - بازماندن سلامان از ابسال و زاری کردن بر دوری وی» است.