کای جهان را قبله امید و بیم!

چاره آن کار نتوانست هیچ

بر رگ جان اوفتادش تاب و پیچ

کرد عرض رای بر دانا حکیم

هر کجا درمانده ای را مشکلی ست

حل آن اندیشه روشندلی ست

سوخت ابسال و سلامان از غمش