آنچه نگارد ز پی این رقم

چاشنی ای گیر! که چون آمده ست

ور نچشی، نکهت آن بس تو را

بوی خوشش طعمه جان بس تو را

بر سر هر نامه دبیر قلم،

حمد خدایی ست که از کلک «کن»

بر ورق باد نویسد سخن