اهل سرایش همه کوبند پای

ظلم تو را بیخ چو محکم شود

ظلم تو ظلم همه عالم شود

خواجه به خانه چو بود دف سرای

شهری از آسیب تو غارت شود

تات یکی خانه عمارت شود

کاش کنی ترک عمارتگری