به دو صد عقد در آن را مفروش!

گرت این سبحه اقبال و شرف

افتد از گردش ایام به کف،

طوق گردن کن و آویزه گوش!

بو که چون سبحه در آئی به شمار

رسدت دست به سر رشته کار

چرخ کحلی سلب ازرق پوش