گرم کن ز آتش خود جامی را

گر به ما خواهش تو راست شود

مو به مو بر تن ما خواست شود

دولت نیک سرانجامی را

در دلش از تف آن شعله فروز،

هر چه غیر تو بود جمله بسوز!

بود که بی دردسر خامی چند