خار بر پشت، زنی زین سان گام

رخش پندار همی راند ز دور

آمد آن شکرگزاری ش به گوش

گفت کای پیر خرف گشته، خموش!

دولتت چیست، عزیزی ت کدام؟

عمر در خارکشی باخته ای

عزت از خواری نشناخته ای