چشم بر لغزش یاران مفکن!

شیوه یاری و غمخواری ورز!

ابر شو! تا که چو باران ریزی،

بر گل و خس همه یک سان ریزی

به ملامت دل یاران مشکن!

درگذر از گنه و از دگران!

چو ببینی گنهی، درگذران!