صورت حال بدو بنمودند

آمد آن طرفه عرابی از راه

دید آن بدره در آن منزلگاه

گفت: که این چیست؟ زبان بگشودند

خاست بدره به کف و نیزه به دوش

وز پی قوم برآورد خروش

کای سفیهان خطااندیشه!