کای سفیهان خطااندیشه!

صورت حال بدو بنمودند

خاست بدره به کف و نیزه به دوش

وز پی قوم برآورد خروش

وی لئیمان خساست پیشه!

بود مهمانی ام از بهر کرم

نه چو بیع از پی دینار و درم