صفوت گوهر ما را بنمای!

خیمه ما به سوی ساحل زن!

صدف هستی ما را بشکن!

پرده ظلمت ما را بگشای!

جامی از هستی خود گشته ملول

دارد از فضل تو امید قبول

بر سر خوان عطایش بنشان!