نکهت اش از گل یکرنگی ده!

دل جامی که بود تنگ از تو

عندلیبی ست خوش آهنگ از تو

بال پروازش ازین تنگی ده!

دوز از تار فنا دلق، او را!

برهان از خود و از خلق، او را!

عیبش از بی هنران سازنهان!