پی روپوش کرده یوسف اش نام

مقدس نوری از قید چه و چون

سر از جلباب چون آورده بیرون

چو آن بیچون درین چون کرده آرام

به دل یعقوب اگر مهرش نهان داشت،

وگر کردش به جان جا، جای آن داشت

زلیخایی که در رشک حورعین بود