به دل یعقوب اگر مهرش نهان داشت،

سر از جلباب چون آورده بیرون

چو آن بیچون درین چون کرده آرام

پی روپوش کرده یوسف اش نام

وگر کردش به جان جا، جای آن داشت

زلیخایی که در رشک حورعین بود

به مغرب پرده عصمت نشین بود،