به پنج انگشت، مه را برده پنجه

زده از مهر بر دل ها رقم ها

دل از هر ناخنش بسته خیالی

فزوده بر سر بدری ، هلالی

ز زور پنجه، مه را کرده رنجه

میانش موی، بل کز موی نیمی

ز باریکی بر او از موی بیمی