ز باریکی بر او از موی بیمی

به پنج انگشت، مه را برده پنجه

ز زور پنجه، مه را کرده رنجه

میانش موی، بل کز موی نیمی

نیارستی کمر از موی بستن

کز آن مو بودی اش بیم گسستن

ز دست افشار زرین پس خمش شو!