همی کرد از درون نشو و نمایی

زلیخا عشق را پوشیده می داشت

به سینه تخم غم پوشیده می کاشت

ولی سر می زد آن هر دم ز جایی

گهی از گریه چشمش آب می ریخت

به جای آب خون ناب می ریخت

به هر قطره که از مژگان گشادی