به هر قطره که از مژگان گشادی

همی کرد از درون نشو و نمایی

گهی از گریه چشمش آب می ریخت

به جای آب خون ناب می ریخت

نهانی راز او بر رو فتادی

گهی از آتش دل آه می کرد

به گردون دود آهش راه می کرد