به تن زور و به جان صبر و به دل هوش

زلیخا چون ز جانان این نشان یافت

تو گویی مرده صد ساله جان یافت

رسیدش باز از آن گفتار چون نوش

از آن خوابی که دید از بخت بیدار

اگر چه خفت مجنون، خاست بیدار

کنیزان را ز هر سو داد آواز