ولیکن بود از آن تاج گران سنگ

از آن زر بود در آتش نشسته

مرصع تاج بر فرقش نهادند

میان تخت و تاج اش جلوه دادند

به زیر کوه از بار دل تنگ

فشاندندش به تارک گوهر انبوه

ولی بود آن بر او باران اندوه