به زیر کوه از بار دل تنگ

مرصع تاج بر فرقش نهادند

میان تخت و تاج اش جلوه دادند

ولیکن بود از آن تاج گران سنگ

فشاندندش به تارک گوهر انبوه

ولی بود آن بر او باران اندوه

در آن میدان که را باشد سر تاج