تویی از هر دو عالم آرزویم

یقین دانم که آخر خواهم ات یافت

ز شوقت گرچه خونبارست چشمم

به سوی شش جهت چارست چشمم

تو را چون یافتم، از خود چه جویم؟»

سحر کردی بدین گفتار شب را

نبستی زین سخن تا روز لب را