بگفتا: «خواب دیدم مهر و مه را

چو بخت خویش چشم از خواب بگشاد،

بدو گفت:«ای شکر شرمنده تو!

چه موجب داشت شکر خنده تو؟»

ز رخشنده کواکب یازده را

که یک سر داد تعظیمم بدادند

به سجده پیش رویم سر نهادند»