زلیخا نیز می پخت آرزویی

که کردند از برایش یک فلاخن

رسن همچون خور از زر تافتندش

چو گیسوی معنبر بافتندش

که: گنجانم در او خود را چو مویی

چو نتوان بی سبب خود را در او بست

ببوسم گاه گاه اش ز آن سبب دست