به رشکم ز آستین او که پیوست

به پیشانی نماید صورت چین

بر آن چین سرزنش از من روا نیست

که از وی هر چه می آید خطا نیست

به دستان یافته بر ساعدش، دست»

چو دایه این سخن بشنید، بگریست

که با حالی چنین، مشکل توان زیست