به دستان یافته بر ساعدش، دست»

بر آن چین سرزنش از من روا نیست

که از وی هر چه می آید خطا نیست

به رشکم ز آستین او که پیوست

چو دایه این سخن بشنید، بگریست

که با حالی چنین، مشکل توان زیست

فراقی کافتد از دوران، ضروری