که: ای سرکش نهال نازپرورد!

به هر کاری هواداری م بوده!

قدم از تارک من کن به سویش!

زبان من شو و از من بگوی اش!

رخت را از لطافت ناز پرورد

عروس دهر تا در زادن افتاد

ز تو پاکیزه تر فرزند کم زاد