مرا از تیغ مهرت دل دو نیم است،

فروغ تو ز مه داده فراغ ام

ز من کز جان فزون می دارم ات دوست

گمان دشمنی بردن نه نیکوست

تو را از کین من چندین چه بیم است؟

بزن یک گام در همراهی من!

ببین جاوید دولت خواهی من!