مزن دم جز به وفق آرزویم!

مرا به گرکنی مشغول کاری

که در وی بگذرانم روزگاری

چو صبح ار صادقی در مهر رویم،

مرا چون آرزو خدمتگزاری است

خلاف آن نه رسم دوستداری است

دلی کو مبتلای دوست باشد