مرا به گرکنی مشغول کاری

بدین لطف ام مکن شرمنده خویش!

کی ام من تا تو را دمساز گردم؟

درین خوان با عزیز انباز گردم؟

که در وی بگذرانم روزگاری

چو صبح ار صادقی در مهر رویم،

مزن دم جز به وفق آرزویم!