بدین لطف ام مکن شرمنده خویش!

برون از بندگی کاری ندارم

به قدر بندگی فرمای، کارم!

خداوندی مجوی از بنده خویش!

کی ام من تا تو را دمساز گردم؟

درین خوان با عزیز انباز گردم؟

مرا به گرکنی مشغول کاری