درین خوان با عزیز انباز گردم؟

خداوندی مجوی از بنده خویش!

بدین لطف ام مکن شرمنده خویش!

کی ام من تا تو را دمساز گردم؟

مرا به گرکنی مشغول کاری

که در وی بگذرانم روزگاری

چو صبح ار صادقی در مهر رویم،