به روی من دری از وصل بگشای!

که این سرو امشب ات بادا هم آغوش!

یکی در زلف مشکین حلقه افکند

که هستم بی سر و پا حلقه مانند

مکن چون حلقه ام بیرون در، جای!

بدین سان هر یکی ز آن لاله رویان

ز یوسف وصل را می بود جویان