وز آن مشت گیاه او را فراغی

بدین سان هر یکی ز آن لاله رویان

ز یوسف وصل را می بود جویان

ولی بود او به خوبی تازه باغی

بلی بودند یک سر مکر و دستان

به صورت بت، به سیرت بت پرستان

دل یوسف جز این معنی نمی خواست