بلی بودند یک سر مکر و دستان

ز یوسف وصل را می بود جویان

ولی بود او به خوبی تازه باغی

وز آن مشت گیاه او را فراغی

به صورت بت، به سیرت بت پرستان

دل یوسف جز این معنی نمی خواست

که گردد راهشان در بندگی، راست