ز معبودی ش جز ننگی چه خیزد

چرا دانا نهد پیش کسی سر

که پا و سر بود پیشش برابر؟

بود معلوم کز سنگی چه خیزد

چو یوسف ز اول شب تا سحرگاه

به وعظ، آن غافلان را ساخت آگاه

همه لب در ثنای او گشادند