دهان را از تکلم تنگ می داشت

در دیگر به خوبی بر تو بگشود؟

بسی زین نکته با آن غنچه لب گفت

ولی او هیچ ازین گفتار نشگفت

دو رخ را از حیا گلرنگ می داشت

سر از شرمندگی بالا نمی کرد

نگه الا به پشت پا نمی کرد