ز حسرت در دهانش آب گشتی

به هم بنشسته چون معشوق و عاشق

ز مهر جان و دل با هم معانق

اگر نظارگی آنجا گذشتی

همانا بود سقف آن سپهری

بر او تابنده هر جا ماه و مهری

عجب ماهی و مهری! چون دو پیکر