همانا بود سقف آن سپهری

ز مهر جان و دل با هم معانق

اگر نظارگی آنجا گذشتی

ز حسرت در دهانش آب گشتی

بر او تابنده هر جا ماه و مهری

عجب ماهی و مهری! چون دو پیکر

ز چاک یک گریبان بر زده سر