نمی بایست اش الا یوسف و بس

هه بایستنی ها ساخت آنجا

بساط خرمی انداخت آنجا

در آن عشرتگه از هر چیز و هر کس

بر آن شد تا که یوسف را بخواند

به صدر عزت و جاه اش نشاند

ز لعل جان فزایش کام گیرد