به صدر عزت و جاه اش نشاند

در آن عشرتگه از هر چیز و هر کس

نمی بایست اش الا یوسف و بس

بر آن شد تا که یوسف را بخواند

ز لعل جان فزایش کام گیرد

به زلف سرکشش آرام گیرد