نهاد از عنبر تر جابه جا خال

ز عنبر داد پشتی ارغوان را

مکحل ساخت چشم از سرمه ناز

سیه کاری به مردم کرد آغاز

به جانان کرد عرض صورت حال

که رویت آتشی در من فکنده ست

بر آن آتش دل و جانم سپندست