بر آن آتش دل و جانم سپندست

نهاد از عنبر تر جابه جا خال

به جانان کرد عرض صورت حال

که رویت آتشی در من فکنده ست

به مه خطی کشید از نیل چون میل

که شد مصر جمال، آباد از آن نیل

نبود آن خط نیلی بر رخ ماه