زلیخا گفت کز تشنه مجو تاب!

هزاران حق گزاری بینی از من

مکن تعجیل در تحصیل مقصود!

بسا دیراکه خوشتر باشد از زود!

که اندازد به فردا خوردن آب

ز شوقم جان رسیده بر لب امروز

نیارم صبر کردن تا شب امروز