برو در حال یوسف کن نظاره!

کز آنم پرده عز و شرف سوخت

بگفتا: «من نی ام نمام و غماز

که گویم با کسی راز کسی باز

که پیراهن چسان اش گشته پاره

گر از پیش است بر پیراهنش چاک

زلیخا را بود دامن از آن پاک