دریده پیرهن در نیکنامی!

وز آن پس رو سوی یوسف نهادند

سخن را در نصیحت داد دادند

بدو گفتند کای عمر گرامی!

زلیخا خاک شد در راهت، ای پاک!

همی کش گه گهی دامن بر این خاک!

به دفع حاجتش حجت رها کن!