ز عدل شاه دوران بی نصیبی

مرا در مجلسش یادآوری زود

کز آن یادآوری وافر بری سود

بگویی هست در زندان غریبی

چنین اش بی گنه مپسند رنجور!

که هست این از طریق معدلت دور

چو خورد آن بهره مند از دولت و جاه